و هنگامى كه افراد باايمان را ملاقات مىكنند، و مىگويند:
«ما ايمان آوردهايم!» (ولى) هنگامى كه با شيطانهاى خود خلوت مىكنند، مىگويند: «ما با شمائيم! ما فقط (آنها را) مسخره مىكنيم2/1
طبق ظاهر برخی از احادیت رسیده از اهل بیت عصمت و طهارت این ایه در مورد امیر المومنین صلوت الله علیه می باشد
در بیان این ایه چنین می توان گفت:
گروهیاز منافقین هنگامی که شیعیان واقعی مانند سلمان و ابوذر را می بینند میگویند ما پیامبر و بیعت علی (ع)را قبول داریم اما هنگامی که با هم هستندبه استهزاء امیر المومنین . اصحاب آن بزرگوار مشغول می شوند.
البته نمی توان گفت که منظور از آیه تنها این مورد باشد بلکه این گروه از منافقین تنها مصداقی از مصادیق این آیه بشمار می رود.
بههرحال از این آیه می توان برداشت کرد که برای خداوند بسیار منزلت امیرالمومنین والا است که استهزاء کنندگان آن حضرت و اصحاب آن حضرت را از صفاتمنافقین برمی شمارد
خداوند آنان را استهزا مىكند؛ و آنها را در طغيانشان نگه مىدارد، تا سرگردان شوند.
که با این آیه خداوند وعده داده تا آنان را به عقوبتی بزرگ مبتلا نماید یعنی باقی ماندن در گمراهی
اگر در این آیاتبهخوبی دقیق شویم و روایات را کنار این ایات بگذاریم کاملا برای ما مبرهنخواهد شد که اعتقاد به امیرالمومنین یک اصل و یک رکن از ارکان اسلام بهشمار می رود.
